ผู้ป่วยที่ให้อาหารสายยางมีโอกาสที่จะติดเชื้อได้ง่ายถูกต้องครับ ผู้ป่วยที่ให้อาหารทางสายยางมีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อสูงกว่าปกติ เนื่องจากระบบป้องกันตามธรรมชาติถูกข้ามไป และตัวอุปกรณ์เองอาจกลายเป็นแหล่งสะสมของเชื้อโรคหากดูแลไม่ทั่วถึง
โดยสรุป ภาวะติดเชื้อที่พบบ่อยและสาเหตุมีดังนี้ครับ:
1. การติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ (ปอดอักเสบ)
เป็นภาวะที่อันตรายที่สุด เกิดจากการ "สำลัก"
สาเหตุ: อาหารหรือน้ำย่อยไหลย้อนกลับจากกระเพาะขึ้นมาที่คอหอย แล้วหลุดเข้าไปในหลอดลมและปอด
การป้องกัน: ต้องยกศีรษะสูง 30-45 องศาขณะให้และหลังให้ 1 ชั่วโมง รวมถึงการทำความสะอาดช่องปาก (Oral Care) อย่างสม่ำเสมอ เพราะแบคทีเรียในน้ำลายที่สะสมอาจถูกสำลักลงปอดได้เช่นกัน
2. การติดเชื้อในระบบทางเดินอาหาร (ท้องเสีย/ลำไส้อักเสบ)
สาเหตุจากอาหาร: อาหารปั่นปนเปื้อนเชื้อโรค (เช่น ล้างผักไม่สะอาด, ปรุงไม่สุก, หรือวางทิ้งไว้นานเกินไปในอุณหภูมิห้อง)
สาเหตุจากอุปกรณ์: ไซริงค์หรือถุงให้อาหารล้างไม่สะอาด หรือผึ่งไม่แห้งสนิททำให้เกิดเชื้อรา
การป้องกัน: ยึดหลัก "สุก สะอาด ใหม่" และล้างมือทุกครั้งก่อนสัมผัสอุปกรณ์
3. การติดเชื้อเฉพาะที่ (บริเวณช่องจมูกหรือหน้าท้อง)
สายทางจมูก (NG Tube): หากติดพลาสเตอร์แน่นเกินไปหรือไม่ทำความสะอาดปีกจมูก อาจเกิดแผลกดทับและติดเชื้อได้
สายทางหน้าท้อง (PEG/G-Tube): หากผิวหนังรอบรูเจาะอับชื้นหรือมีอาหารรั่วซึม จะทำให้ผิวหนังอักเสบ บวม แดง และมีหนอง
การป้องกัน: เช็ดทำความสะอาดรอบสายด้วยน้ำเกลือ (NSS) และเปลี่ยนพลาสเตอร์ทุกวัน
4. เชื้อโรคที่สะสมในสายยาง (Biofilm)
สาเหตุ: หากล้างสาย (Flush) หลังมื้ออาหารไม่สะอาด คราบอาหารจะเกาะภายในสายยางจนเกิดเป็นแผ่นฟิล์มของแบคทีเรียหรือเชื้อรา
การป้องกัน: ต้องใช้น้ำต้มสุก 30-50 ซีซี ล้างสายจนสะอาดใสทุกครั้งหลังให้อาหารและยา
💡 สรุปการสังเกตสัญญาณติดเชื้อ
หากผู้ป่วยมีอาการเหล่านี้ ควรปรึกษาแพทย์ทันที:
มีไข้ หรือหนาวสั่นโดยไม่ทราบสาเหตุ
ท้องเสีย ถ่ายเหลวบ่อย หรืออุจจาระมีกลิ่นเหม็นผิดปกติ
หายใจหอบเหนื่อย มีเสียงครืดคราดในคอ หรือไอมีเสมหะสีเขียวเหลือง
ผิวหนังรอบสายยาง บวม แดง ร้อน หรือมีหนอง/กลิ่นเหม็น
